De rijkdom en variëteit van het deltagebied worden vooral gevormd door de natuur, de culturele waarde van het historische milieu, het gematigde vochtig-warme klimaat, de tradities, de bewoners, de lucht die u er inademt en de sfeer die u niet snel zult vergeten.
Op de landkaart is de Delta een driehoek in het noordoosten van Italië waarvan de punten gevormd worden door drie kunststeden: Ravenna in het zuiden, Venetië in het noorden en Ferrara in het westen.
Binnen deze driehoek verschuilen zich de schoonheden van het landschap die het gebied uniek maken: natuurlijke oases, valleien, lagunes, delicatessen, musea, palazzo’s, archeologische vindplaatsen, naaldbossen, duinen, stranden en religieuze bouwwerken.
Langs talrijke routes kunt u dorpjes en stadjes ontdekken die alle hun eigen karakteristieke geschiedenis, oorsprong en kenmerken hebben. De duizendjarige valleien van Comacchio, de haven van Goro, het kasteel en het bos van Mesola zijn slechts enkele voorbeelden.
Het is niet moeilijk om de geheimen en de mysteries van de Delta te ontdekken. Het enige wat u moet doen is een vervoermiddel kiezen: auto, paard, fiets, boot, en op pad gaan naar deze betoverende plaatsen.
“De Po-Delta heeft dezelfde typische kenmerken (op het gebied van natuur en milieu) als andere deltagebieden en riviermondingen; het heeft echter een pluspunt: de unieke verhouding tussen de omgeving en de bewoners.
Een grote kunststad – Ferrara – bevindt zich niet ver van deze rivier en de monding in zee: de echo van haar cultuur en beschaving, alsmede de inzet van haar bewoners om de negatieve aspecten van een uitermate moeilijk te bewonen plaats te overwinnen, hebben in de Po-Delta achtergelaten wat in andere delta’s niet bestaat: een niet vluchtig, maar blijvend teken.
En het volk bewaart diep gewortelde, wijze herinneringen; vol van een bijzondere cultuur op materieel en spiritueel gebied, die voortkomt uit een duizend jaar oude ervaring, opgedaan door de mensen in die moeilijke wereld waar water en land samen een - om het zo te noemen – unieke erfenis vormen. Het is dankzij deze erfenis dat ik van “mijn” Delta houd en iedere keer als ik terugkom gefascineerd raak door haar koninklijke pracht. Bij elk nieuw bezoek ontdek ik een nieuw aspect, een nieuwe eigenschap in het karakter van haar volk. In zijn vasthoudendheid, in zijn traditie” (Folco Quilici)
Lagosanto
Het eerste geschreven document waarin Lagosanto wordt vermeld is het Diploma Imperiale (een wetsbesluit) van Ottone I uit 962, waarin het Flumen Sanctum wordt genoemd. Dit is waarschijnlijk te identificeren met de Lutèrculo van de vijfde-zesde eeuw na Chr., die van Marazzo door het gebied van Lagosanto liep en in Comacchio uitmondde. Zijn oude loop werd gevolgd door het bevaarbare kanaal Marino, waarvan gedurende de jaren ‘70 het stuk dat door de stad liep werd drooggelegd.
Waarom Flumen Sanctum? Waarschijnlijk omdat volgens de ook nog na het christendom bestaande heidense overtuiging iedere rivier een beschermgod had.
In latere documenten, na het jaar 1000, wordt de naam van het plaatsje Lacus Sanctus.
Voor wat betreft de term ‘Lago’, moeten we denken aan een kleine, door gerezen land en langstelige planten omringde waterspiegel. Er bestaan twee veronderstellingen over het woord ‘Santo’. De eerste is gebaseerd op het feit dat in het Romeinse recht ieder meer werd beschouwd als openbaar erfgoed dat moest worden gerespecteerd en daardoor “res sancta”. In dit geval zou Lagosanto al bestaan sinds de vierde eeuw na Chr., ten tijde van de wetgeving van Theodosius.
Maar de meest plausibele hypothese is dat Lagosanto staat voor luogo (plaats) of lagune van de Santo (heilige), de de heilige Appiano, een monnik die in een floers van heiligheid stierf in de achtste-negende eeuw na Chr.
In de loop van de geschiedenis heeft Lagosanto een grote rol gespeeld dankzij de grond en de valleien die het toebedeeld kreeg van het klooster van Pomposa (waarvan het een bezit was, al behoorde het geografisch gezien niet tot het klooster), om deze te bewerken en te verbeteren. De valleien Trebba, Ponti en Isola werden vervolgens op willekeurige wijze door Bonaparte aan Comacchio verkocht. Dit leidde tot vele conflicten.
Sommige hiervan werden juridisch beslecht, met compensaties voor de gemeenschap van Lagosanto. Halverwege de achtste eeuw na Chr. ontstond de eerste gemeente Lagosanto, die geheel onafhankelijk van Pomposa werd toen dit in de vijftiende eeuw door de Estes werd geannexeerd. De geschiedenis en de economie van Lagosanto bleven gedurende de volgende eeuwen verbonden met de valleien en hun bestuur totdat met de eenwording van Italië de drooglegging en de constructie van zuigerinstallaties werd gestart, waardoor nieuwe werkgelegenheid ontstond. De eerste kruiwagenduwers en andere dagloners verschenen, vooral in Marozzo.
Er bevinden zich verschillende kerken , binnenplaatsen, boerderijen en een waterzuigerinstallatie met interessante kunst en architectuur.
De jaarmarkt van San Venanzio, de braderie van de Fragola (aardbei) en het carnaval met zijn praalwagens zijn slechts enkele van de boeiende evenementen die er plaatsvinden.
Ferrara
Toen deze stad door de Unesco tot werelderfgoed werd verklaard, voerde deze het eerste moderne stedenbouwkundige project van Europa uit (Addizione Erculea). Het is een universiteitsstad die historisch en architectonisch zeer aantrekkelijke is en een een bijzondere sfeer heeft.
Het Castello Estense, het Palazzo dei Diamanti, het huis van Ariosto, de ringmuur en de Dom zijn enkele voorbeelden van het enorme architectonische erfgoed dat de stad rijk is.
Dit culturele en artistieke centrum van internationale allure biedt onderdak aan prestigieuze exposities, een belangrijk concert- en theaterseizoen en het Buskers Festival (straatmuzikanten en andere straatartiesten) in een mengeling van modern en klassiek.
Het tot “stad van de fiets” verklaarde Ferrara ontvangt de toerist met zijn lome en geraffineerde bekoring, magische routes en een bijzonder karakteristieke verfijnde keuken.
Comacchio
Dit lagunestadje, dat ook wel “het kleine Venetië” wordt genoemd, is zonder twijfel een van de meest bekoorlijke plaatsen van het land.
Haar bewoners, tradities, geschiedenis en gastronomie hebben alle hun eigen bijdrage geleverd tot een invloedrijk en belangrijk cultureel erfgoed.
Hét monument bij uitstek is de Trepponti, waar het netwerk van kanalen begint. De kanalen zijn nog steeds bevaarbaar met de klassieke “batana”, het traditionele lokale vaartuig.
Zeker de moeite waard zijn een bezoek aan de Manifattura dei Marinati, waar o.a. paling wordt gemarineerd, het museum van het Romeinse schip en het voormalige ziekenhuis dat tegenwoordig dienst doet als museum.
Het stadje organiseert de beroemde modeshow “Sfilata di Amore e Moda”, de internationale Birdwatching-beurs, de paling-braderie en een voorproefje van het Buskers Festival van de straatartiesten.
De zeven stranden (Lidi) van Comacchio
Van noord naar zuid liggen achtereenvolgens het Lido di Volano, Lido delle Nazioni, Lido di Pomposa, Lido degli Scacchi, Porto Garibaldi, Lido degli Estensi en het Lido di Spina.
Zeven stranden, zeven manieren om uw vakantie te beleven, van een ongedwongen familievakantie tot een meer mondain verblijf.
Rustige stranden met fijn zand, een gebied tussen de zee, valleien en naaldbossen.
En, als bekroning, een schone en veilige zee.
